Íslandsmet í 100km

Mér finnst að ég þurfi að prófa allar vegalengdir allavega tvisvar sinnum til að vita hvort mig langi að hlaupa þær oftar í framtíðinni. Fyrsta skiptið sem maður prófar nýja vegalengd getur það verið ótrúlega skemmtilegt eingöngu af því að þetta er eitthvað nýtt. Allskonar nýjar upplifanir, bæði í undirbúningnum og í keppninni. Þegar maður fer svo í annað skiptið í sömu vegalengd er nýja brumið aðeins farið af þessu. Við vitum við hverju á að búast og þekkjum betur æfingarnar í aðdraganda hlaupsins. Ef það er svo alveg jafn skemmtilegt í annað skiptið segir það okkur að það eru ekki bara nýju upplifanirnar sem gerðu þetta skemmtilegt heldur er það vegalengdin sjálf, undirbúningurinn og andlegu áskoranirnar sem hlaupinu fylgja. Þetta þýðir að við gætum alveg haft jafn gaman af því að hlaupa vegalengdina í tíunda skiptið og í annað skiptið.

Þetta er ein af ástæðunum fyrir því af hverju ég vildi hlaupa annað 100 km sem fyrst. Mér fannst þvílíkt gaman að taka þátt í Rauðavatn Ultra í fyrra og mögnuð upplifun að setja Íslandsmet á Íslandi með allt fólkið sitt mætt að horfa á og fagna saman. Mér fannst líka undirbúningurinn skemmtilegur og fann að þetta ætti nokkuð vel við mig. Eftir Valencia maraþonið í fyrra ákvað ég að prófa að skoða hvort ég myndi finna einhver áhugaverð 100km hlaup erlendis til að taka þátt í. Fyrir valinu varð Koper í Slóveníu, tæplega 1km hringur sem var hlaupin 105 sinnum. Hringurinn var alveg flatur og leit út fyrir að hafa þægilegar beygjur. Veðrið á þessum tíma í Koper er oftast í kringum 8-14 gráður og því leit þetta mjög vel út. Fyrirfram var ég búinn að hugsa um að hraði á bilinu 3:45-3:55 á hvern kílómeter gæti verið raunhæft og í lok desember hófust æfingar.

Þrátt fyrir að hafa bara rúma þrjá mánuði til stefnu þá var ég mjög bjarstýnn, ég var merkilega snöggur að finna formið koma aftur og líkaminn kom virkilega vel út úr Valencia maraþoninu. Held það hafi haft mikið að gera með það að ég tók alveg hvíld og fór svo beint í ferðalag með fjölskyldunni til Tene yfir jól og áramót og fínt að fá sólina til að hjálpa sér við fyrstu æfingar tímabilsins. Hægt og rólega varð formið betra og ég slapp frekar vel við vetrarveikdin. Það voru bara 4-5 dagar í febrúar þar sem hægðist aðeins á mér en það gerðist á sama tíma og ég fór út í æfingabúðir til Portúgal. Sem betur fer hafði það lítil sem engin áhrif og gengu þessar æfingabúðir framar vonum. Tvær viku þar sem meðaltalið var í kringum 230km á viku og mest 250 km yfir sjö daga tímabil.

Tölurnar

100 km á 6:24:53

Meðalpace 3:51/km

Meðalhraði 15.6km/klst

1148 stig hjá World Athletics - Næst stigahæsta afrek Íslendings í götuhlaupi

Hérna er svo smá framhald af keppninni sjálfri sem var birt á fri.is

Skoða